Vergiftiging/mishandeling/verwaarlozing

het leven van alledag in Turkije 07-02-2005

Sariyer/Istanbul

Het is heel gewoon dat er zakken met huishoudelijk- of bouwafval worden gedumpt in de buurt van het asiel in Sariyer. Afgelopen zondagavond zag één van de mensen van het asiel een "nieuwe"zak liggen. De volgende ochtend, het had gesneeuwd, lag er wat sneeuw op de zak en iets dwong de medewerker in de zak te kijken. Er bleken 4 totaal verwaarloosde pups in te zitten; we hopen dat we ze kunnen redden

 

Sivas

De stad SIVAS heeft een asiel, dat half af is. Ondanks alle protesten worden daar straathonden ondergebracht.

Onverlaten dringen het asiel 's nachts, door de gaten in de omheining, binnen. Pups worden misbruikt en daarna gedood. Honden worden mishandeld. De burgemeester is met de situatie op de hoogte maar onderneemt geen actie. Lege bierflessen liggen verspreid over het terrein.

De dierenarts van het asiel Zekeriya Guler, laat alles gebeuren

De moederhond met de enige nog levende pup.

Vrijwilligers verzorgen de 2 dagelijks.

Uskudar/Istanbul

De gemeente Uskudar heeft 3 dierenartsen in dienst, maar zij komen zelden of nooit in het asiel. Als ze al komen raken ze de zieke honden niet aan. Er zijn een paar vrijwilligers in het asiel werkzaam die de zieke dieren  naar particuliere dierenartsen brengen om tenminste de pups te redden. De behandelingen worden door diezelfde vrijwilligers bekostigdHet voer voor de honden bestaat uit etensresten van een ziekenhuis.

Bahcesehir (Istanbul/Turkije)  Gemeente asiel

De foto's hierboven en onder de tekst hebben betrekking op het vervolg van het verhaal dat wij u blij verrast op 27 oktober meldde.

quote

Midden in de nacht werden daar 100 honden uit het asiel gehaald en vervolgens verdwenen ze spoorloos. De burgemeester wist "van niets" en antwoorden op de vragen waar de honden waren en of ze nog leefden, bleven uit. Het plan was waarschijnlijk om alle honden in dit betreffende asiel, beetje bij beetje, spoorloos te laten verdwijnen. 

Inmiddels waren de eerste protest acties al op gang gekomen en onder druk van deze acties heeft de burgemeester een auto en een team van mensen ter beschikking gesteld om mee te helpen de honden te zoeken.  Ook heeft hij de, volgens hem, verantwoordelijke dierenarts ontslagen.
Een deel van de honden werd teruggevonden op de rand van uithongering en uitdroging. Maar nog altijd werden de vragen over de nog steeds verdwenen honden niet beantwoord en niemand wist waar de rest van de honden waren...en of ze nog wel leefden.
De protestactie groeide en groeide, de oproep tot het steunen van deze protestactie kwam ook bij ons terecht en vervolgens weer bij U...en de oproep verspreide zich verder en verder.
Nu, onder druk van alle nationale maar zeer zeker ook van alle internationale protestmails en -faxen zijn de zaken als volgt:  Dhr Mustafa Yilmaz is voor een persoonlijk gesprek opgeroepen door de voorzitter van de betreffende gemeente. Hem is verzekerd dat elke hulp die nodig is om de honden terug te vinden geboden zal worden en bovendien werd aan dhr. Yilmaz medegedeeld dat met onmiddellijke ingang de gemeente de kosten voor het dierenasiel zou gaan dragen. De dierenarts die in verband met de verdwijning van de honden was ontslagen, is ondertussen spoorloos verdwenen.
Na met man en macht gezocht te hebben, met hulp dus van de zijde van de gemeente, zijn nu alle honden, op 9 na, weer gevonden en vreselijk blij dat ze weer terug konden keren naar de hen vertrouwde omgeving van het asiel.  Naar de 9 honden die nog altijd vermist worden, zal gezocht blijven worden, maar we weten dat er van de 9 honden 3 niet meer leven.  Een groep van 13 honden in de leeftijd van 6 tot 12 maanden, die zwaar ondervoed en uitgedroogd terug gevonden werden, zijn nu buiten levensgevaar.

unquote

De vreugde was van korte duur.

Gister bereikte ons het bericht dat vele van de teruggevonden honden alsnog, in opdracht van het gemeente bestuur zijn vergiftig. De heer Yilmaz van het asiel verzoekt dringend om steun

Van de 100 honden, die we uit het bos terug konden halen, missen we op dit moment nog 40 honden. Daarvan zijn er 16, meest teefjes en zieke honden, in een rotskuil door de gemeente vergiftigd. De honden liggen er nog steeds. Deze honden waren onder doktersbehandeling.

De opdracht tot de vergiftigingen is gegeven door de gemeentelijke woordvoerder Kemal Aydin. De handlanger en moordenaar is Ibrahim Salman.

We hebben direct een notaris gestuurd naar de plek waar dit gebeurd is, om de dood ambtelijk vast te laten stellen. We hebben op de plaats van de misdaad, spuiten met gif en handschoenen gevonden.

Inmiddels hebben we de pers op de hoogte gesteld, zij hebben de vermoordde dieren geregistreerd. Samen met de pers en een tv-zender zijn we naar de gemeentelijke woordvoerder gereden , met de dode dieren op onze armen. Men heeft ons niet binnengelaten. Men beweerde  niets van deze moorden af te weten.

Wij hebben bewijzen. Morgen willen we naar de officier van justitie gaan. We hebben de vermoorde dieren naar de autopsie afdelingen  gebracht van 3 verschillende faculteiten van diergeneeskunde. We wachten op de autopsieberichten.

We vragen alle dierenvrienden ons niet alleen te laten en  ons te ondersteunen.

Mustafa Yilmaz

Manager van het asiel in Bahcesehir(Istanbul)

Inmiddels (21-12) is er een officiële aanklacht ingediend.

Onderstaand foto's die op 9-1-2005 in het gemeentelijk asiel in Bahcesehir gemaakt werden. De heer Yilmaz mag niet meer naar "zijn"dieren toe. De honden zitten bijna allemaal bij elkaar in één grote ruimte terwijl de kennels leeg staan. Van (medische) verzorging is geen sprake meer de vloer is nat van water en urine. Vrijwilligers die de honden eten wilden brengen, zijn in opdracht van de gemeente door de politie verwijderd. Yilmaz schrijft dat de gemeente een nieuw manier heeft gevonden om de dieren te doden; men geeft ze eenvoudig weg geen voedsel en medische verzorging meer en houdt ze onder uitermate onhygiënische omstandigheden. 

25-01-2005

   Tuzla (Istanbul/Turkije) Gemeente asiel 

Wij, van de Asiel Hulp Groep, waren gisteren in het Tuzla asiel om daar schoon te maken, zoals je op de foto's kunt zien.
Alles gaat hier zo moeizaam en vreselijk langzaam. De honden zijn ziek, lijden kou en zijn erg verdrietig. je zou moeten zien hoe bang ze voor ons, mensen, zijn, zelfs als we proberen ze een koekje te geven. Er waren gisteren 9 vrijwilligers van onze groep om schoon te maken e.d. en niet 1 van de honden reageerde agressief. Ze zijn allemaal bang dat je slechts daar bent om ze pijn te doen...
Helaas konden we gisteren ons werk niet afkrijgen en dus ging ik vandaag terug maar niemand van de aanwezige personeelsleden van het asiel wilde helpen of zelfs maar gewoon hun eigen werk doen. In plaats daarvan zaten ze in het hoofdgebouw, thee te drinken. Je hebt geen idee hoe slecht deze mensen zijn.
We hebben gisteren 4 puppies uit Tuzla meegenomen en naar een dierenarts, ergens anders, gebracht. Vanochtend is 1 van de pups overleden en we houden onze vingers gekruisd in de hoop dat de andere 3 puppies het zullen redden. De dierenarts blijft hun temperatuur steeds weer controleren maar deze blijft onder de 31C.
Eén van de pups kan niet lopen of staan. Een andere pup hoest heel erg en heeft hoge koorts. Op dit moment zijn de pups nog in de dierenkliniek van de dierenarts, totdat ze weer opgeknapt zijn, maar ze moeten weer terug naar het asiel in Tuzla....
Toen we gisteren een van de hokken ingingen om deze te ontsmetten, vonden we een dode pup die met zijn 3 broertjes bij de moederhond lag. 
Het is hartverscheurend....

16-01-2005

deze foto's werden op 19 december gemaakt in het gemeentelijk asiel van Tuzla/Istanbul
Een vrijwilliger van het asiel van Tuzla en wij (dierenbeschermers in Istanbul)werken zo hard mogelijk, maar zoals je weet gaan alle verbeteringen uiterst langzaam. Op dit moment zijn we naarstig op zoek naar een tweetal portocabins; 1 zullen we gebruiken voor uitbreiding van de quarantaine ruimte en de ander als recoverruimte. De net geopereerde honden worden op dit moment gewoon de vieze, koude buitenkennels gelegd, waardoor de meeste aan  infecties overlijden.

19-12-2004

Gemeente asiel Beylikduzu (Istanbul/Turkije)

De volgende beelden zijn gemaakt in het gemeentelijk asiel van Beylikduzu(Istanbul). Het asiel bestaat uit een gebouw en een aantal afgezette gebiedjes. Een aantal honden loopt vrij rond en kan dus binnen beschutting tegen de kou zoeken. De gemeente betaald als het goed is voor medicijnen. Er is een dierenarts werkzaam die niet kan steriliseren en die bijvoorbeeld behandelingen van schurft en open botbreuken onzin vindt. Sinds enige tijd verstrekt de gemeente geen geld voor eten meer. 
7-12-2004

Gemeente asiel  Diyarbakir (Turkije)

Onderstaande foto's zijn op 13 december genomen in het gemeentelijke asiel van Diyarbakir. Totaal uitgehongerde volwassen honden eten pups bij gebrek aan voedsel. Het asiel zou etensresten kunnen krijgen van een nabijgelegen legerplaats, maar de gemeente vindt dat niet goed.

afgeschoten en vergiftigde honden in Giresun (Noord Turkije) op tweede kerstdag

Op het plakkaat staat:"wij protesteren tegen de vergiftiging van onze hond door de gemeente".

 Gemeente asiel Saray/Tekirdag Turkije  24-12-2004

1 krat eten per dag voor 50 honden en 's zondags geen eten. Geen dierenarts geen sterilisaties. (foto's van de keuken en de oparatiekamer)

Ergens in Turkije december 2004-januari 2005

Dagjesmensen in een recreatiegebied meenden, ter vermaak, een hond een plastic fles over zijn hals te moeten trekken; de volgende foto's tonen de gevolgen
Met de beperkte middelen die er zijn proberen dierenbeschermers de hond te verzorgen

Deze hond werd op 20 december door jagers met hagel beschoten.

Uit de Hurriyet courant van 18-1-2005

In Erzurum hebben gemeente ambtenaren een hond, hopelijk eerst verdoofd, een touw om zijn nek gebonden en slepen hem aan het touw over de grond.

 

Contact ActieZwerfhonden